|
Home | kalender |
|
Dekenaat - Samenstelling - Deken-Secretariaat - Liturgische diensten - Zondagsliturgie - Nieuws - Kapellen - Religieuzen - Verenigingsleven - Ter overweging - Fotoreportage - archief Ronse - Sint-Antonius - Sint-Hermes - Sint-Martinus - Sint-Pieter - O.-L.-V. de Klijpe Kluisbergen - Berchem O.L.V. van de Karmel - Kwaremont St.-Amandus - Ruien St.-Cornelius - Zulzeke St.-Jan in de Olie Maarkedal - Etikhove Sint-Britius - Kerkem Sint-Petrus - Louise-Marie O.-L.-V. La Salette - Maarke Sint-Eligius - Nukerke O.-L.-V. Hemelvaart - Schorisse Sint-Petrus  |
DAMIAAN HEILIG Ook in ons dekenaat willen we de heiligverklaring van pater Damiaan op zondag 11 oktober niet uit het oog en het hart verliezen. Hierbij een eerste eenvoudige inleiding. Pater Damiaan Jozef De Veuster werd geboren in Tremelo op 3 januari 1840. Zijn ouders waren landbouwers. Zijn vader was ook handelaar en reisde naar Wenen en Boedapest, om bloedzuigers te kopen, bestemd voor artsen en apothekers. Van de acht kinderen werden er vier kloosterling. August (Pamfiel) en Jozef (Damiaan) wilden missionaris worden. Daarom traden zij in bij de Congregatie van de Paters der Heilige Harten (in de volksmond 'de Picpussen’ genoemd) in Leuven. Nog voor zijn priesterwijding vertrok Damiaan naar de missiepost van Hawaï. Hij nam de plaats in van zijn broer die ziek geworden was. De reis van Bremerhaven naar Honululu met de driemaster ‘R.W.Wood’ duurde vijf maanden. Zijn missie-ideaal was: Gods blijde boodschap brengen bij gulle, vriendelijke, maar nogal onstandvastige bewoners van de Sandwicheilanden (nu Hawaï). Voor hen werd hij priester gewijd op 21 mei 1864 in de kathedraal van Honululu. Melaatsheid was in die jaren uitgegroeid tot een echte gesel voor de hele archipel. Niemand werd gespaard. De enige oplossing die men had kunnen bedenken, was de melaatsen af te zonderen op een kleine landtong van het eiland Molokaï. Daar leefden ze als ballingen, ver van hun familie en vrienden, zonder hoop, zonder uitzicht... Het gezondheidscomité had wel de allernoodzakelijkste voorzieningen getroffen, maar verder werden de bannelingen aan hun lot overgelaten. Er was niemand die voor hen wilde zorgen uit angst voor besmetting. Op 10 mei 1873 kwam daar verandering in, toen pater Damiaan op Molokaï arriveerde. Als eerste van enkele vrijwilligers werd hij - op vraag van de bisschop - naar het eiland gestuurd om pastoraal werk te doen bij de lepralijders. Oorspronkelijk zou pater Damiaan slechts enkele maanden op het eiland blijven. Maar naarmate hij de verschrikkelijke toestand ter plaatse beter leerde kennen, begreep hij dat deze ‘gekwetste mensen’ een permanente herder nodig hadden. Hij werd hun geestelijke vader: hij luisterde naar hun noden, sprak woorden van troost en bemoediging, sterkte hen in hun geloof en vertrouwen. Hij verzorgde hun wonden (hoewel de dokters hem hadden afgeraden de melaatsen aan te raken), bouwde huizen, een school, een hospitaal, twee kerken, zorgde voor ontspanning, ging voor in de liturgie, stond hen bij in hun laatste uren en begroef hun doden. Zijn beslissing om het leven te delen van de verbannen melaatsen, bracht een schokgolf teweeg. In de hoogste kringen in New York en Londen werd over pater Damiaan gesproken. Protestantse dominees organiseerden collectes voor hem. Hij werd in de adelstand verheven door een prinses van Hawaï. Maar zijn eigen oversten zaten met Damiaans succes verveeld. Na twaalf jaar tussen “zijn” melaatsen te hebben geleefd, werd pater Damiaan zelf melaats. Hij was nu echt één van hen. Ondanks zijn melaatsheid zette hij zich nog vier jaar in voor zijn lotgenoten. Uit zijn brieven blijkt dat Damiaan aan het eind van zijn leven, vrede en geluk gevonden had. Op 15 april 1889, op de leeftijd van negenenveertig jaar, stierf hij in de Goede Week. In de kerk die hij bouwde, werd hij opgebaard. Op ‘zijn’ kerkhof werd hij begraven. In 1936 werd het stoffelijk overschot van pater Damiaan met het schip ‘Mercator’ teruggebracht naar zijn geboorteland. In Antwerpen werd zijn lichaam opgewacht en gehuldigd door overheden en volksgenoten. De kist met het stoffelijk overschot werd met een praalwagen naar Leuven gebracht. De definitieve rustplaats van pater Damiaan bevindt zich in de crypte van de St.-Jozefskerk op de Antoniusberg te Leuven, waar zich ook het klooster van de pater van de Heilige Harten zich bevindt. Pater Damiaan werd in 1995 door Johannes Paulus II zalig verklaard. Zijn feestdag valt op 10 mei. Heilige pater Damiaan De officiële plechtigheid van de heiligverklaring van Pater Damiaan zal plaatsvinden in Rome op 11 oktober 2009. Deze plechtigheid in Rome is de bevestiging van wat velen reeds aanvoelen of weten, namelijk dat Damiaan een inspirerende figuur kan zijn voor onze tijd en onze wereld van vandaag. Vanuit zijn gelovige en religieuze levenshouding koos hij voor een radicaal evangelisch engagement voor uitgestoten mensen. Doorheen tegenslagen en problemen bleef hij trouw aan zijn engagement. Afgezonderd in Molokaï bleef hij zich betrokken voelen bij wat er gebeurde in de wereld. De officiële heiligverklaring door de kerk van Rome zal zijn inspirerende kracht voor christenen wereldwijd ondersteunen en versterken. |
 | Afdrukken |Zoeken |SiteMap | Mail ons |
|
|
Laatste wijzigingen: 26/08/09 @ 22:00 CET | 12.7 msec © Copyright 2003-2012 Dekenaat-ronse.be Powered by SiteEdit © 2002-2012 |