Home | kalender

Dekenaat Glorieux Glorieux-beweging Actualiteiten

Hij heeft mij gezonden om aan armen de blijde boodschap te brengen. (S M Glorieux – priesterwijding 1825) In het spoor van hun Stichter. De congregaties van de Broeders van Goede werken (later de Broeders van O.-L.-Vrouw van Lourdes) en van de Zusters van Barmhartigheid hadden zich niet beperkt tot een of ander liefdewerk. Hun Stichter, Vader Glorieux, was menselijkerwijze gesproken geen voorzichtig man. Glorieux wilde – zichzelf helemaal wegcijferend – van geen beperking weten. De bisschoppelijke ‘Commissie van Onderzoek’ onder leiding van kanunnik Bracq (de latere bisschop), die in 1848 voorstelde Glorieux te verbannen uit Ronse, schreef in haar inleiding: “Glorieux verdient in ieder opzicht welwillendheid. Hij heeft geleden en veel geleden. Hij heeft veel vernederingen moeten betalen. Hij heeft de Broeders en gedeeltelijk de Zusters gesticht; het valt altijd had zijn kinderen te moeten verlaten. Als het mogelijk was hem zijn ondernemingen te laten voortzetten, zou die maatregel zacht en goed zijn. Maar aan de andere kant ziet men…”. In de Regel moedigde de stichter zijn broeders en zusters aan in een geest van liefde zich ‘aan alle slag van goede werken’ toe te wijden. In één van zijn meditaties zei hij tot hen: “Het is een onbetwistbare waarheid dat juist de ellendige uiterste armoede, met haar droevige en ongetrooste pijnlijkheden en menselijke ellenden in het oordeel de overgrote schande van het mensdom zal uitmaken. Daar zullen de zeven geestelijke werken van barmhartigheid als zeven vonnissen worden uitgesproken. Rijken en armen moeten in die werken hun schuilplaats vinden in de ark der zaligheid”. De naamgeving was voor beide congregaties een verwijzing naar de zeven werken van barmhartigheid. Het was een navolging van Christus in datgene wat Jesaja van Jezus had gezegd; “Hij heeft me gezonden om de armen de blijde boodschap te brengen…”. In de 19de en 20ste eeuw leverden zijn beide congregaties, samen met nog andere broeder- en zustercongregaties, hun bijdrage voor de zwaksten in de samenleving. Ze droegen hun steentje bij voor rechtvaardiger sociale verhoudingen. Dit gebeurt ook nu nog, hier en in andere continenten, zij het dat hier en daar leken de fakkel hebben overgenomen, begeesterd door dezelfde geest. Wij zijn God dankbaar voor deze priester, een ‘man om nooit te vergeten’. Er is geen enkele foto of schilderij van priester Glorieux bekend die tijdens zijn leven is gemaakt. Br. Dominique Gautier, algemene overste van 1853 tot 1858 getuigde hierover het volgende: “Glorieux vluchtte zodanig de achting van de mensen dat men hem nooit heeft kunnen overhalen zijn foto te laten trekken. Hoe dikwijls heeft zelfs zijn directe medewerkster, Juffr. Antonia Depoorter, het hem niet gevraagd. Alles was vruchteloos. Van God gekend zijn was hem genoeg.” Na menigvuldig aandringen van Juffr. Depoorter dan toch een schilderij te laten maken van hem, wilde hij slechts ingaan op haar verzoek als hij zou afgebeeld worden tezamen met weeskinderen en ouden van dagen. Het is niet bekend of dat ooit gebeurd is. In 1896 vroeg de algemene overste Vader Hilarius aan de heer Frans Van Havermaet uit Sint-Niklaas een borstbeeld te maken. Het werd gegoten door bronsgieter J. Petermann uit Brussel. Dit beeld werd gemaakt aan de hand van getuigenissen en beschrijvingen van Broeders, familie en vrienden die Glorieux gekend of gezien hadden. Later zijn er nog meer beelden en/of pentekeningen gemaakt die hier en daar wel in gebruik zijn. Enkele voorbeelden:

	| Afdrukken |Zoeken |SiteMap | Mail ons
	Laatste wijzigingen: 02/11/09 @ 23:53 CET | 44 msec © Copyright 2003-2010 Dekenaat-ronse.be Powered by SiteEdit © 2002-2010