Dekenaat-ronse.be :

	Home \| kalender

Dekenaat

Religieuze gemeenschappen

Broeders van Liefde

Broeders van O.L.Vrouw van Lourdes

Zusters van Maria

Zusters van Barmhartigheid

Zusters Augustinessen

Zrs Dominicanessen van Bethanië

Home

Zusters van Sint-Franciscus, Opbrakel

De Zusters van Sint-Franciscus vormen een congregatie met apostolisch doel. Hun centraal huis is gevestigd te Brakel in het bisdom Gent.

Hoe het begon

In het jaar 1819 dankt de Congregatie van de Zusters van Sint-Franciscus van Opbrakel haar ontstaan aan het initiatief van een sociaal en apostolisch bewogen man, pastoor Blondeel van Opbrakel. Hij was vooral begaan met de wezen, de zieken en de bejaarden en omringde zich met een aantal jonge vrouwen onder de leiding van juffrouw Maria Ghislena van Bouchaute. De nieuwe congregatie stelde zich onder de hoede van Sint-Franciscus.

Op 12 december 1821 legden de eerste zusters geloften af. Zij leefden als derde-ordelingen van Sint-Franciscus van Assisi, met een eigen dagorde en enkele statuten. Het habijt ontvingen zij op 29 november 1830. Hun levenswijze werd bevestigd en goedgekeurd door Mgr. Van de Velde, bisschop van Gent. Op Lichtmis 1856 keurde Mgr. Delebecque een nieuwe regel goed. De inspiratie hiervoor kwam van gelijkaardige West-Vlaamse congregaties, door bemiddeling van kanunnik De Corte.
Na herziening werd deze regel opnieuw goedgekeurd in 1903 door Mgr. Antoon Stillemans. De congregatie kreeg toen vorm, breidde zich uit en bloeide door de stichting van vele huizen.
In die tijd heetten de zusters ‘Penitenten’, naar de Franciscaanse ‘Derde orde van Penitenten’. Ook de naam ‘Hospitaliere Zusters’ kwam voor in de eerste documenten over de congregatie. De verklaring hiervoor ligt in de zorg van de zusters voor arme zieken en bejaarden.
In eenvoud en met grote toewijding breidden de zusters hun activiteiten uit in alle gebieden die zich voor hen openden: bejaarden- en ziekenzorg, onderwijs, opvang en begeleiding van jongeren met sociale problemen.

Ook in ‘Belgisch Congo’ en in Rwanda

Met het vertrek van enkele zusters naar het toenmalige ‘Belgisch Congo’ begon in 1928 een tijd van bloeiend missiewerk. In 1936 werd ook in Rwanda een missie gestart. In 1989 werden de missieposten in Congo definitief overgedragen aan de inlandse clerus.
Ook het Rwandese deel van de congregatie bleek rijp voor zelfstandigheid. De kerkelijke toelating hiervoor werd hun verleend op 12 april 2001. Sindsdien vormen de Rwandese zusters een onafhankelijke congregatie van diocesaan recht onder de verantwoordelijkheid van de bisschop van Cyangugu. Op 5 mei 2001 werd de installatie van het nieuwe instituut plechtig gevierd te Cyangugu.

Nu al bijna twee eeuwen

Bijna twee eeuwen lang heeft de congregatie getracht aan het buitengewoon charisma van Franciscus van Assisi gestalte te geven, in vormen die telkens aangepast werden aan de tijd.

Etikhove

Het klooster van Etikhove werd als derde bijhuis gesticht in 1842.

(Uit het archief van de congregatie)
"In 1835 had Mr. Jacques Vander Donckt, bierbrouwer te Etikhove, aan het armbestuur dier gemeente geschonken een huis en grond, dicht aan de kerk, op voorwaarde dat het moest dienen voor onderhoud van arme, behoeftige menschen en kinderen van beide geslachten en wierden de voorwaarden niet vervuld, het goed aan de erfgenamen moest terugkeren. Die gift wierd aldus aanveerd en Mr. Vande Casteele, alsdan pastoor te Etichove, stelde in het huis twee of drij devote dochters om er de vrouwen en de weezemeisjes te verzorgen. Doch de uitgaven overtroffen welhaast het inkomen. De pastoor ziende dat hij de twee enden van het jaar niet kon aaneen knoopen, sprak er eens van aan Mr. Blondeel, die over verschillige zusters thans kon beschikken en den voorstel aannam dit huis door zijne religieusen te doen bedienen. De huisraad wierd overgenomen en de zusters zouden dan twee weezen en drij ouderlingen moeten onderhouden en daarover hielden zij het gebruik van het huis en het geniet der zuivere inkomst van het legaat-Vander Donckt. Daarenboven verplichtten zich de zusters er eene dag- en kantschool op te richten en de kinderen te bereiden tot de eerste Communie. Voor iederen armen mensch, boven de vijf, moest de commissie jaarlijks per hoofd betalen.
Om betamelijk de zusters af te scheiden van het wereldlijk volk behoorde 't een lokaal te bouwen, hetgeen gedaan wierd door de zorgen van Mr. Thienpont, alsdan burgemeester.
Aldus mondeling overeengekomen, en met toestemming van Z.H. den Bisschop van Gent, zijn de zusters op 3 november 1842, in het huis getreden dat gesteld wierd onder de bescherming van Maria en den titel verwierf O. L. V. Bijstand der Christenen."

De gebouwen van het klooster en het hospitaal werden in de jaren 1850 aangekocht van de gemeente. Sinds het begin van de 20e eeuw werden nieuwe klassen gebouwd en een tehuis voor weeskinderen.

Vandaag

Vandaag, aan het begin van de 21e eeuw, is er nog altijd de Gesubsidieerde Vrije Basisschool en het Tehuis voor Bijzondere Jeugdzorg, waar geëngageerde leken de taak van de zusters hebben overgenomen en in Franciscaanse geest verder zetten.
In het klooster van Etikhove verblijven thans zes zusters. Ze zijn allemaal op pensioen na hun leven lang gewerkt te hebben in de Bijzondere Jeugdzorg of in de Basisschool en dat vooral hier ter plaatste. Voor de Etikhovenaars én voor de kerk blijven ze een ‘toevlucht in nood’, want waar ze kunnen, helpen ze met plezier en dat weet iedereen hier!

Klooster Etikhove

Tehuis Bijzondere Jeugdzorg

	\| Afdrukken \|Zoeken \|SiteMap \| Mail ons
	Laatste wijzigingen: 15/03/08 @ 22:21 CET \| 11.6 msec © Copyright 2003-2012 Dekenaat-ronse.be Powered by SiteEdit © 2002-2012