|
Home | kalender |
Sint-HermesKoren |
AFSCHEID VAN RITA LEPEZ (°06/05/1956 +27/08/2009) In een lied zingen we: Wie kan zeilen zonder wind, Zonder riemen roeien? Wie kan scheiden van een vriend Zonder dat tranen vloeien. Vandaag klinkt ons Sint-Gregoriuskoor, maar onze harten zingen nauwelijks. We voelen ons als een doffe cymbaal waar niemand het oor naar richt. Met een hart boordevol verdriet moeten wij vandaag Rita, ons zeer geliefd koorlid uit handen geven, we leggen haar neer in de handen van de levende God. Rita, meer dan 30 jaar heb jij gelaat en stem gegeven aan ons koor, letterlijk en figuurlijk, want je stond in het midden van de eerste rij. Voor de meeste van onze koorleden ben je er altijd al geweest. Kundig en bescheiden, vriendelijk en hulpvaardig, zó ben je er altijd geweest. Ons dankwoord van vandaag is de echo van wat we je nog hebben kunnen zeggen op de nieuwjaarsreceptie 2008. Godzijdank! Vandaag kunnen wij niet geloven dat jij er niet meer bent. Als ons koor een orgel zou zijn, dan ben jij die ene prachtige frontpijp die weggenomen is… De DVD van ons Haydnconcert van vorig jaar nav 125 jaar koor toont ons jou in je volle doen: het is een plezier te zien hoe je opgaat in de muziek. Je gestadig oogcontact met de koorleider bewijst de hoge mate waarin je je altpartij beheerst, dit altijd tot grote steun van wie naast je staat. Maar jouw lied is niet uitgezongen, Rita. De wijze waarop jij méér dan 30 jaar hebt meegeschreven aan de geschiedenis van ons nu 126-jarig koor is jouw lied geworden, een lied van kennis, standvastigheid, vastberadenheid en plichtsbewustheid. Dit lied willen wij verder blijven zingen voor ons Sint-Gregoriuskoor. Het ideaal waarvoor jij je zó lange tijd hebt ingezet zullen wij blijvend koesteren. Het is onze manier om jou steeds in ons midden te weten. Toen de grote Bach door één van zijn kinderen voorgegaan werd in de dood schreef hij het koraalvoorspel ‘Wen wir in höchsten Nöten sein’: wanneer wij in hoogste nood verkeren zijt Gij, God, nabij. Laat dit onze bede zijn voor u, beste Johan, Tim, Els, Etienne, Justine en de hele familie van Rita: Moge troost, steun en sterkte van Bovenaf en van uw medemens uw deel zijn in deze moeilijke tijd. Rita, het is een waar voorrecht geweest om jou in ons koor te hebben. Uit de grond van mijn hart dank ik je voor alles wat je voor ons betekend hebt. Rust nu zacht. Koorleider Dominique In dankbare gedachtenis aan mevr. Rita Lepez (1956-2009)) nemen we de bezinning na de communie van haar uitvaartdienst (5.9.09) over: ‘De Zeilboot’. Ik sta stil langs het strand. Een zeilboot glijdt voorbij, gedreven door de ochtendbries, op weg naar de oceaan. Hij symboliseert de schoonheid van het leven. Ik staar hem na tot hij aan de horizont verdwijnt. Iemand naast mij, zegt: Hij is weg. Alleen weg van mij, uit mijn gezichtsveld, meer niet. De mast reikt nog steeds even hoog, de romp heeft nog altijd de kracht om de menselijke last te dragen. De totale verdwijning uit mijn gezichtsveld ligt in mij, niet in hem geborgen. En net op het ogenblik waarop de persoon naast mij zegt: hij is weg, zien anderen hem aan de horizont verschijnen en hun richting uitvaren, en roepen zij vol blijdschap uit: daar is hij. Zo is de dood. |
 | Afdrukken |Zoeken |SiteMap | Mail ons |
|
|
Laatste wijzigingen: 25/09/09 @ 22:23 CET | 16.2 msec © Copyright 2003-2012 Dekenaat-ronse.be Powered by SiteEdit © 2002-2012 |
